ابراهیم غلامزاده، از مدیران و فعالان صنعت سیمان ایران، گفت: «امروز صنعت سیمان ایران در شرایطی قرار دارد که عملاً به اولین قربانی بحران انرژی کشور تبدیل شده است؛ صنعتی که در دهه 1360 با زحمات فراوان، خون دل خوردن مدیران وقت، سرمایهگذاریهای سنگین و حمایت ملی به یکی از صنایع بزرگ، استراتژیک و صادراتمحور کشور تبدیل شد، امروز به سادگی در معرض فرسایش، تعطیلی و نابودی قرار گرفته است؛ گویی برای کسی اهمیت جدی ندارد و هرگونه که میخواهند با آن رفتار میکنند.» وی افزود: «به نظر میرسد دیواری کوتاهتر از صنعت سیمان برای مصرف گازوئیل تولیدی کشور وجود ندارد که در فروش آن مشکل دارد.» متأسفانه وزارت نفت به جای تشویق صنایع به استفاده از گازوئیل از طریق سیاستهای تشویقی، قیمتگذاری منطقی و ایجاد زیرساختهای مناسب، به فشار و اجبار روی آورده و با قطع گاز، کارخانهها را مجبور به استفاده از سوختی میکند که هم چندین برابر گاز گرانتر است و هم پیامدهای زیستمحیطی جدی دارد.
غلامزاده گفت: در این میان، برخی از واحدهای سیمانی اساساً قادر به استفاده از سوخت مازوت نیستند. به عنوان مثال، شرکت سیمان لامرد به دلیل فاصله زیاد از مراکز پالایشی و فقدان زیرساختهای حمل و نقل اقتصادی، عملاً قادر به تأمین پایدار سوخت مازوت نیست و در دو سال گذشته به دلیل فقدان سوخت پایدار، تنها با حدود ۶۰ درصد ظرفیت تولید کرده است. نتیجه این سیاست وزارت نفت چیزی جز تعطیلی تدریجی کارخانههای سیمان نیست.
به گفته وی، از سوی دیگر، این صنعت هنوز از شوک محدودیتهای گاز خارج نشده است و محدودیتهای شدید برق نیز در راه است و لبه تیز این محدودیتها به سمت صنعت سیمان کشور نشانه رفته است. این در حالی است که ۷۵ واحد فعال سیمان کشور در مجموع حدود ۱.۵ تا ۲ درصد از مصرف برق کشور را تشکیل میدهند و کاهش تولید این صنعت دردی از عدم تعادل ۲۰ تا ۲۵ درصدی برق در فصل تابستان دوا نمیکند؛ بلکه میتواند یک صنعت بزرگ، سرمایهگذاران، سهامداران و زنجیرهای از صنایع مرتبط را نابود کند.
این فعال صنعت سیمان گفت: کاهش تولید سیمان فقط مشکل یک کارخانه یا یک صنعت نیست. سیمان ماده اولیه بسیاری از صنایع ساختمانی، عمرانی، راهسازی، سدسازی، پروژههای زیربنایی، قطعات بتنی، حمل و نقل، بستهبندی، خدمات فنی و مهندسی و دهها صنعت مرتبط است. وقتی تولید سیمان کاهش مییابد، موج آن به صنایع متعدد دیگر نیز منتقل میشود و عملاً بخش مهمی از زنجیره توسعه کشور آسیب میبیند.